Systeme.io in gewone taal

Het startscherm van je account. Van hieruit ga je naar bijvoorbeeld je contacten, websites, e-mails en verkopen. Zie het als de ingang van je online werkomgeving.

Een verzameling pagina’s die bij elkaar horen, zoals je homepage, aanbod en contactpagina. Je gebruikt een website om bezoekers te laten ontdekken wie je helpt en wat je aanbiedt.

Eén afzonderlijk onderdeel van je website of funnel, met een eigen adres. Bijvoorbeeld een verkooppagina voor jouw workshop.

Een vooraf bedachte route naar een doel, zoals een inschrijving of aankoop. Bijvoorbeeld: aanmeldpagina → bedankpagina → aanbod. Een website laat bezoekers vrij rondkijken; een funnel begeleidt ze naar een volgende stap.

Een afzonderlijke pagina of stap binnen een funnel. Elke stap heeft een taak, zoals gegevens verzamelen, een bestelling afronden of iemand bedanken.

De pagina waarop iemand binnenkomt na bijvoorbeeld een advertentie, zoekresultaat of e-maillink. Vaak richt je deze pagina op één onderwerp en één duidelijke vervolgstap.

Een aanmeldpagina waarop iemand gegevens achterlaat om bijvoorbeeld een video te ontvangen. Een opt-in is de aanmelding; een dubbele opt-in voegt een bevestiging per e-mail toe.

De pagina die iemand na een aanmelding of aankoop ziet. Vertel hier wat er is gelukt en wat de bezoeker nu kan verwachten. Een bedankpagina verstuurt op zichzelf geen e-mail.

Bouwstenen voor de indeling van een pagina. Een sectie is een groter gedeelte, een rij ordent de inhoud en kolommen zetten onderdelen naast elkaar. Op mobiel komen kolommen vaak onder elkaar.

Een voorbeeld dat je als uitgangspunt gebruikt. Je vervangt teksten, kleuren en afbeeldingen door je eigen inhoud. Controleer ook de knoppen en links; een mooi voorbeeld is nog geen werkende klantreis.

Een venster dat boven de pagina verschijnt. Bijvoorbeeld een inschrijfformulier dat opent nadat iemand op een knop klikt. Gebruik het voor een duidelijke, beperkte taak.

Een oproep om iets te doen. Bijvoorbeeld “Stuur mij de videorondleiding”. Een goede CTA maakt duidelijk wat iemand krijgt of wat er na de klik gebeurt.

CRM staat voor Customer Relationship Management: het organiseren van je contacten en klantrelaties. In de praktijk houd je bij wie iemand is en welke vervolgstap relevant is.

Een persoon die met gegevens in je contactenbestand staat. Een contact kan een belangstellende of klant zijn. In je bestand staan betekent niet automatisch dat iemand toestemming gaf voor alle soorten marketing.

Een mogelijke klant die belangstelling toont, bijvoorbeeld door je gratis video aan te vragen. Een lead heeft nog niet per se iets gekocht.

Een label bij een contact, bijvoorbeeld “interesse workshop”. Je gebruikt tags om contacten te herkennen en gerichte acties te starten. Een tag is geen aparte lijst en verstuurt zelf niets.

Een selectie van contacten op basis van kenmerken of gedrag. Bijvoorbeeld contacten met een bepaalde tag. Zo kun je een boodschap richten op de mensen voor wie die relevant is.

Een extra gegeven dat je bij een contact bewaart, naast standaardgegevens zoals een e-mailadres. Bijvoorbeeld het onderwerp waar iemand hulp bij zoekt. Vraag alleen wat je werkelijk nodig hebt.

Een overzicht van de fases waarin mogelijke klanten zich bevinden. Bijvoorbeeld “nieuwe aanvraag”, “voorstel verstuurd” en “klant”. Het helpt je opvolging organiseren; het is geen reeks e-mails.

Eén stap in je verkoopoverzicht. Je verplaatst een kans naar een volgende fase zodra er iets verandert, bijvoorbeeld nadat je een voorstel hebt verstuurd.

Een tag beschrijft een kenmerk of interesse. Een pipelinefase beschrijft de voortgang van een verkoopkans. Iemand kan tegelijk meerdere interesses hebben, terwijl je voor een kans één actuele fase wilt zien.

Een reeks e-mails die een contact vanaf het moment van inschrijving doorloopt. Handig voor een kennismaking of korte lessenserie. Nieuwe inschrijvers kunnen bij de eerste mail beginnen.

Een losse e-mail die je naar een gekozen groep verstuurt of inplant. Handig voor actueel nieuws of een aankondiging. Nieuwe contacten krijgen eerder verstuurde nieuwsbrieven niet automatisch alsnog.

Gebruik een campagne voor een vaste route die iedere nieuwe inschrijver doorloopt. Gebruik een nieuwsbrief voor een losse boodschap aan je huidige doelgroep. Dezelfde tekst kan in beide passen; de manier van verzenden verschilt.

Eén e-mail binnen een campagne, met een plaats en verzendinstellingen. Controleer de volgorde en wachttijd, zodat de mails samen een logisch verhaal vormen.

Een ingestelde wachttijd voordat een volgende actie of mail plaatsvindt. Bijvoorbeeld twee dagen tussen twee campagnemails. Andere verzendinstellingen kunnen het daadwerkelijke verzendmoment beïnvloeden.

Een aanmelding waarbij iemand eerst een bevestigingslink per e-mail aanklikt. Zo controleer je of die persoon toegang heeft tot het opgegeven adres. Het verschilt van een formulier dat direct wordt verwerkt.

De titel van je mail in de inbox. Vertel duidelijk waar de mail over gaat, bijvoorbeeld “Jouw videorondleiding door systeme.io”. Vermijd een belofte die de inhoud niet waarmaakt.

De korte aanvullende tekst die sommige mailprogramma’s naast of onder het onderwerp laten zien. Gebruik deze om het onderwerp aan te vullen. De weergave verschilt per mailprogramma.

Een tijdelijke aanduiding die bij verzending wordt vervangen door een contactgegeven, bijvoorbeeld een voornaam. Gebruik alleen ondersteunde velden en controleer wat er gebeurt als het gegeven ontbreekt.

Een voorbeeldmail die je naar jezelf stuurt om inhoud, links en opmaak te bekijken. Daarmee test je nog niet automatisch of de hele aanmelding, campagne en timing goed werken.

Een e-mail die niet kan worden afgeleverd. Bijvoorbeeld omdat het adres niet bestaat of de mailbox tijdelijk geen mail accepteert. Een bounce is iets anders dan een mail die in de spammap belandt.

Een link waarmee iemand aangeeft geen marketingmails meer te willen ontvangen. Respecteer die keuze. Een uitschrijving voor marketing is iets anders dan het volledig verwijderen van het contact.

Een eenvoudige afspraak: als dit gebeurt, voer dan deze actie uit. Bijvoorbeeld: na een formulieraanmelding voeg je iemand toe aan een campagne. Controleer zowel de aanleiding als de ingestelde actie.

De gebeurtenis die een automatisering start. Bijvoorbeeld een formulieraanmelding, een aankoop of het toevoegen van een tag. De trigger is het startsein, niet de handeling die erop volgt.

Wat het systeem na een trigger doet. Bijvoorbeeld een tag toevoegen, iemand inschrijven voor een campagne of toegang geven tot een cursus.

Een visueel opgebouwde route met automatische stappen. Je kunt daarmee meerdere acties, wachttijden en keuzes aan elkaar verbinden. Handig als één eenvoudige regel je proces niet meer duidelijk beschrijft.

Een regel past bij een eenvoudige reactie op een gebeurtenis. Een workflow geeft overzicht bij een uitgebreidere route met meerdere stappen. Begin met de eenvoudigste oplossing die je proces goed afhandelt.

Een controle waarop een volgende stap afhangt. Bijvoorbeeld of iemand een bepaalde tag heeft. Met zo’n controle kun je verschillende routes maken voor verschillende situaties.

Een splitsing in een automatische route. Bijvoorbeeld één vervolg voor klanten en een ander vervolg voor mensen die nog niets hebben gekocht. De voorwaarde bepaalt welke route past.

Een status die bepaalt of een onderdeel meedoet. Een opgeslagen e-mail of workflow kan nog inactief zijn. Opslaan is dus niet hetzelfde als zorgen dat een automatisering daadwerkelijk werkt.

Een automatisch bericht van het ene systeem aan een ander systeem wanneer iets gebeurt. Bijvoorbeeld een melding over een aankoop. Dit is vooral handig bij koppelingen; je hebt het niet nodig voor iedere eenvoudige funnel.

Een pagina die uitlegt wat je aanbiedt, voor wie het is en wat iemand eraan heeft. Je helpt de bezoeker beslissen en geeft een duidelijke route naar bestellen.

De stap waar iemand zijn bestelling en betaling afrondt. Controleer product, prijs, belastingen en betaalmogelijkheden. Alleen een knop op je verkooppagina is nog geen volledige betaalinrichting.

De betaalafspraak voor een aanbod. Bijvoorbeeld eenmalig betalen, een abonnement of betaling in termijnen. De betaalafspraak en de inhoud waartoe iemand toegang krijgt, zijn verschillende onderdelen.

Een afspraak met terugkerende betalingen, bijvoorbeeld per maand. Maak duidelijk wat iemand ontvangt en hoe opzeggen werkt. Een abonnement is iets anders dan een vast aankoopbedrag in termijnen.

Een vast totaalbedrag dat in meerdere betalingen wordt voldaan. Bijvoorbeeld een cursusprijs verdeeld over drie termijnen. Er is een afgesproken einde aan de reeks betalingen.

Een extra aanbod bij het bestellen, dat iemand aan zijn bestelling kan toevoegen. Bijvoorbeeld een werkboek bij een workshop. Houd het relevant en laat duidelijk zien dat het extra kost.

Een aanvullend aanbod na de eerste aankoopstap. Bijvoorbeeld extra begeleiding bij een cursus. Een upsell is een vervolg op de aankoop, terwijl een order bump onderdeel van de bestelling is.

Een alternatief aanbod nadat iemand een eerder vervolgaanbod afwijst. Bijvoorbeeld een kleinere vorm van begeleiding. Het moet een passende keuze zijn, geen hindernis om de bestelling af te ronden.

Een code waarmee iemand volgens ingestelde voorwaarden korting krijgt. Controleer op welk aanbod de code werkt en of er een geldigheidsduur of gebruikslimiet geldt.

De dienst die de betaling verwerkt, zoals Mollie of Stripe. Welke betaalmethoden zichtbaar zijn hangt af van je koppeling en instellingen. Test je eigen betaalroute voordat je die deelt.

Een online leeromgeving waarin je lessen organiseert en toegankelijk maakt voor deelnemers. Denk eerst aan het resultaat dat je deelnemer wil bereiken en kies daarna de inhoud en inrichting.

Een groep lessen over één onderwerp of fase. Bijvoorbeeld de module “Je cursusidee aanscherpen”. Modules maken een grotere cursus overzichtelijker.

Eén onderdeel van je cursus, bijvoorbeeld een video met uitleg, een tekst of een opdracht. Geef iedere les een helder doel, zodat een deelnemer weet wat hij ermee kan.

Lesmateriaal dat geleidelijk beschikbaar komt in plaats van alles tegelijk. Bijvoorbeeld een volgende module na een ingestelde wachttijd. Het vrijgeven van lessen en het versturen van begeleidende mails zijn aparte instellingen.

Volledige toegang geeft toegang tot de hele cursus volgens de bijbehorende instellingen. Bij gedeeltelijke toegang geef je alleen geselecteerde onderdelen vrij. Controleer de toegang vanuit het perspectief van een deelnemer.

Een combinatie van meerdere cursussen die je samen aanbiedt of toegankelijk maakt. Bijvoorbeeld een basis- en vervolgcursus. Een bundel is geen module binnen één cursus.

Een plek waar deelnemers berichten kunnen plaatsen en met elkaar in gesprek gaan. Een cursus organiseert je lesmateriaal; een community draait vooral om contact en uitwisseling.

Een gewenste actie die iemand uitvoert, zoals aanmelden of kopen. Bepaal eerst wat je wilt meten. Een paginaweergave is niet automatisch een aankoop of aanmelding.

Het aandeel bezoekers dat een gewenste actie uitvoert. Voorbeeld: 5 aanmeldingen uit 100 bezoekers is 5%. Vergelijk alleen cijfers die over dezelfde periode en dezelfde actie gaan.

Een vergelijking tussen twee varianten om te onderzoeken welke beter werkt. Bijvoorbeeld twee verschillende kopteksten. Verander bij voorkeur één belangrijk onderdeel en trek geen grote conclusies uit een handvol bezoekers.

Het geregistreerde aandeel geopende e-mails. Dit is een aanwijzing, geen exact bewijs dat iemand je mail heeft gelezen: privacyfuncties en automatische beeldverwerking kunnen de meting beïnvloeden.

Een cijfer over het klikken op links in je e-mail. Let op welke noemer een rapport gebruikt, bijvoorbeeld afgeleverde of geopende mails. Een geregistreerde klik is nog geen aankoop.

Een afzonderlijke omgeving onder je hoofdaccount, bijvoorbeeld voor een ander project of merk. Je houdt de inhoud en statistieken apart. Dit is iets anders dan iemand toegang geven tot je bestaande omgeving.

Volgens de officiële uitleg kan dat ook met een gratis account. Het aantal subaccounts is niet begrensd; per subaccount gelden de resourcelimieten van het abonnement van je hoofdaccount. Controleer de actuele voorwaarden wanneer je dit voor klanten wilt inzetten.

Een subaccount scheidt projecten. Een extra gebruiker helpt in dezelfde werkruimte. Voorbeeld: een apart merk kan een subaccount krijgen; je assistent krijgt toegang tot de omgeving waarin jullie samenwerken.

De accountomgeving waarin je werkt. Via uitnodigingen kun je toegang krijgen tot een werkruimte van iemand anders en tussen werkruimtes wisselen.

Ga naar Instellingen → Werkruimteleden en nodig de persoon per e-mail uit. Na aanvaarding gebruikt die een eigen login. Dit kan ook voor een externe beheerder.

Een brede meewerkrol voor onder andere funnels, e-mails en cursussen. De assistent ziet niet de volledige contactenlijst; contacten zijn op e-mailadres te zoeken. Het is geen rol die alleen één cursus mag beheren.

Een uitgebreidere meewerkrol met onder andere toegang tot omzet, volledige contactenlijst en extra instellingen. Ook een admin kan de contactenlijst niet exporteren.

Nee. Onder meer het eigen abonnement, betaalproviderkoppelingen en aangepaste domeinen blijven volgens de documentatie bij de eigenaar. Admin betekent dus niet onbeperkte toegang.

De beschreven standaardrollen zijn Assistent en Admin. De officiële uitleg beschrijft geen zelf samen te stellen rechten per cursus of onderdeel. Ga dus niet uit van zulke fijnmazige beperkingen.

Ja, via Werkruimteleden kun je de rol bewerken of het lid verwijderen. Controleer bij de start én het einde van een samenwerking de toegang.

Het idee van een eigen login met rechten is vergelijkbaar. De invulling verschilt: WordPress-rollen en door plugins toegevoegde rechten hebben geen automatische één-op-éénvertaling naar Assistent en Admin.

Je kunt iemand uitnodigen in de werkruimte van het betreffende subaccount. Een uitnodiging voor die omgeving is iets anders dan toegang geven tot je hoofdaccount.

Meerdere websites organiseren je zichtbare pagina’s. Afzonderlijke accounts of subaccounts scheiden de werkomgeving. Kies op basis van wat je gescheiden wilt beheren, niet alleen op basis van het aantal domeinnamen.

Voor ondersteunde onderdelen zijn deelmogelijkheden beschikbaar, zoals voor funnels, campagnes en cursussen. Delen is geen automatische doorlopende synchronisatie van complete accounts. Controleer na overname de instellingen en links.

Het herkenbare adres van je website, zoals johaneven.nl. De registratie van dat adres en het bouwen van de website zijn twee verschillende zaken. Je kunt een extern geregistreerd domein aan systeme.io koppelen.

Een extra adres vóór je domeinnaam, bijvoorbeeld leren.voorbeeld.nl. Een subdomein is een webadres; een subaccount is een aparte werkomgeving. Die twee begrippen betekenen dus iets anders.

De verzameling instellingen die bepaalt waar onderdelen van je domein naartoe verwijzen. Je website en e-mail kunnen via verschillende diensten lopen. Verander daarom niet zomaar alle bestaande records wanneer je een website verhuist.

Een DNS-verwijzing van een naam naar een andere naam. Bij een domeinkoppeling geeft systeme.io je de benodigde waarden. Gebruik de waarden van je eigen account; neem geen voorbeeldwaarden van een andere website over.

Een websitekoppeling is geen verhuizing van je mailbox. Ontvangen van e-mail en verzenden van marketingmails zijn ook verschillende zaken. Houd je bestaande mailinstellingen apart in beeld.

Een automatische verwijzing van het ene webadres naar een ander. Handig als een oude pagina een nieuw adres krijgt. Controleer dat de bezoeker direct op de juiste bestemming uitkomt.

De plek waar je bestanden organiseert voor je online inhoud, zoals afbeeldingen of downloads. Geef bestanden herkenbare namen, zodat je bij het bouwen snel het juiste materiaal terugvindt.

Nee. Een downloadlink verwijst naar een bestand; cursustoegang bepaalt wie een leeromgeving mag gebruiken. Deel een bestandlink alleen op een manier die past bij wie het bestand mag ontvangen.

Een verbinding tussen systeme.io en een andere dienst. Bijvoorbeeld voor afspraken of betalingen. Welke gegevens worden uitgewisseld hangt af van de koppeling en de verleende toegang.

Een manier waarop software met andere software communiceert. Daarmee kan een externe toepassing bijvoorbeeld gegevens opvragen of bijwerken. Je hebt geen API nodig om gewone pagina’s of campagnes te bouwen.

Een toegangsmiddel waarmee een toepassing zich bij een API identificeert. Behandel zo’n sleutel als een wachtwoord. Maak een sleutel alleen aan voor een koppeling die je daadwerkelijk gebruikt.

Met een API kan een toepassing een verzoek doen, bijvoorbeeld gegevens opvragen. Een webhook stuurt juist een melding wanneer een gebeurtenis plaatsvindt. Ze kunnen samen onderdeel zijn van één koppeling.